Voor mensen met een vaste baan
Je dag is
van iemand anders
Je werk hoeft niet slecht te zijn voordat je iets anders mag willen.
Eerst dit
Er hoeft niks mis te zijn
Zondagavond, acht uur. Er is niks gebeurd. Prima baan, prima collega's, niks om over te klagen. En precies daarom is het lastig uit te leggen, ook aan jezelf.
De meeste mensen wachten tot er wél iets mis is voordat ze iets anders overwegen. Dat is een omweg, en meestal een dure.
Willen dat er iets van jou is, is geen kritiek op je werkgever en geen gebrek aan dankbaarheid.
Even eerlijk
Dit is waarom je hier bent
De dag is al ingevuld
Opstaan, forenzen, vergaderen, terug. Er blijft iets over aan het eind van de dag, maar niet genoeg om er iets mee te beginnen.
Je wilt geen sprong in het diepe
Opzeggen en dan maar zien is geen plan. Je zoekt een tweede spoor dat naast je baan kan lopen tot het op eigen benen staat.
Er verandert nooit iets vanzelf
Volgend jaar ziet eruit als dit jaar, met iets meer salaris. Dat is precies de reden dat mensen op hun veertigste nog steeds hetzelfde denken als nu.
Comfort is het echte risico
Het is niet erg genoeg om weg te gaan en niet goed genoeg om te blijven willen. Daar blijven de meeste mensen jaren hangen.
Wat dit niet is
Je hoeft niets op te zeggen
Dit staat naast je baan. Geen gesprek met je leidinggevende, geen aankondiging, geen moment waarop je iets moet kiezen.
Je salaris blijft gewoon binnenkomen terwijl je uitzoekt of dit iets is. Dat is het grote voordeel van jouw situatie: je hebt geen deadline en je hoeft niets te forceren om rond te komen.
Pas als het op eigen benen staat, is er iets te beslissen. Tot die tijd verandert er niks behalve dat je opties hebt.
Het model
Waar dit model zijn geld verdient
Je verkoopt via een eigen webshop zonder de voorraad voor te financieren. De leverancier verzendt rechtstreeks naar de klant, waardoor er geen werkkapitaal in dozen vastzit en je aanbod kunt wisselen zonder afschrijving.
Het commerciële deel is waar het verschil wordt gemaakt: welke markt je kiest, hoe je positioneert, wat je inkoopt tegen welke prijs, en wat er onder aan de streep overblijft nadat je advertentiekosten eraf zijn. Logistiek en afhandeling zijn uitvoering die je uitbesteedt.
Het is geen verdienmodel op basis van uren. Het draait op marge en distributie.
Wat er in 2026 anders is dan een paar jaar geleden: AI neemt een groot deel van de uitvoerende laag over, van productonderzoek en teksten tot advertentievarianten en klantcontact. Daardoor is het model haalbaar voor iemand die er geen fulltime aandacht in kan stoppen.
Bewijs
Iemand die begon waar jij nu staat
Iemand met een fulltime baan die dit ernaast opbouwde en het daarna kon overnemen. Kijk vooral naar hoe het begin eruitzag.
Daniel · Fulltime baan, wilde locatie-onafhankelijk zijn · €100.000 in een maand
Genoemde bedragen zijn omzet, geen winst, en zijn individuele resultaten. Ze zijn geen voorspelling of belofte van wat jij gaat halen.
De eerlijke vraag
Waarom werkt dit niet voor de meerderheid?
Niet vanwege motivatie of techniek, maar omdat het model onderaan een fase heeft waarin je investeert zonder terugkoppeling, en de meeste mensen die fase als uitkomst lezen in plaats van als onderdeel van het proces.
De eerste fase geeft geen signaal
Je zet op, je test, en de data is nog te dun om iets uit te concluderen. Wie daar te vroeg conclusies trekt, stopt precies op het punt waar het interessant wordt.
De marge moet kloppen, niet het idee
Inkoopprijs, verzendkosten en advertentiekosten bepalen of er iets overblijft. Een product dat leuk oogt maar de kosten niet draagt, is geen kwestie van harder werken.
Het vraagt beslissingen onder onzekerheid
Kiezen wat je doorzet en wat je afkapt, met onvolledige informatie. Dat is een ander type werk dan een takenlijst afwerken, en het is de reden dat de meesten blijven hangen.
Verwachtingen
Wat dit realistisch van je vraagt
Je bouwt dit naast een volle werkweek. Dan is de vraag niet hoe hard je gaat, maar of je iets neerzet dat blijft staan op de dagen dat het even niet lukt.
Capaciteit, niet motivatie
De vraag is niet of je het wilt, maar hoeveel aaneengesloten aandacht je per week vrij kunt maken. Dat bepaalt je doorlooptijd, niet of het model voor jou werkt.
Het type werk verschuift
De eerste fase is opzetwerk: markt, aanbod, shop, aanvoer. Daarna verschuift het naar advertenties en cijfers lezen, en dat vraagt een andere soort aandacht dan uitvoeren.
Het loopt door zonder jou
Wat je hebt opgezet blijft staan als je er een periode niet aan werkt. Je verliest tempo, geen fundament.
Wat je nu denkt
De dingen die je tegenhouden
"Ik kan mijn baan niet opzeggen"
Dat hoeft ook niet en dat raden we niemand aan. Je bouwt dit ernaast op. Pas als het aantoonbaar op eigen benen staat, is de vraag of je iets aan je baan wilt veranderen, en die vraag komt van jou, niet van ons.
"Ik ben niet technisch"
Er komt geen code aan te pas. Wat er wél aan te pas komt is kiezen wat je verkoopt en aan wie. Dat is commercieel denken, geen IT.
"Ik heb dit soort dingen eerder geprobeerd"
Meestal stopt het op hetzelfde punt: de fase waarin je bezig bent maar er nog niets terugkomt. Dat is normaal en het is te overbruggen als je van tevoren weet dat die fase er is.
Wie dit schrijft
Joshua Kaats
"Ik begon zelf zonder ervaring, zonder netwerk en zonder iemand die het even voordeed. Alles wat ik nu uitleg, heb ik eerst zelf verkeerd gedaan."
Volgende stap
Wat je hierna kunt doen
Kijk deze week naar je eigen agenda en bepaal welk blok echt van jou is.
Boek een gesprek als je wilt weten of dit naast jouw werkweek past. Blijkt van niet, dan hoor je dat.
Verander niks. Dan weet je in elk geval hoe volgend jaar eruitziet.
Er komt geen moment waarop het vanzelf makkelijker wordt. Er komt alleen een moment waarop je besluit.
In een gesprek kijken we naar jouw situatie en of dit erbij past. Past het niet, dan zeggen we dat gewoon.
Start de vragenlijst →Gratis · vrijblijvend · je zit nergens aan vast
💬 Vragen? Stuur me een DM!